دکتر عبدالعظیم کریمی (متولد ۱۳۳۵) از چهرههای شاخص و پیشرو در حوزه روانشناسی تربیتی و تعلیم و تربیت در ایران است. ایشان دارای مدرک دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی بوده و به عنوان عضو هیأت علمی و دانشیار پژوهشگاه تعلیم و تربیت (پژوهشگاه ملی مطالعات آموزش و پرورش) فعالیت میکند.
دکتر کریمی از سال ۱۳۷۹ تا ۱۴۰۰، مسئولیت هماهنگی ملی مطالعات بینالمللی تیمز (TIMSS) و پرلز (PIRLS) را بر عهده داشته و عضو انجمن بینالمللی ارزشیابی پیشرفت آموزشی (IEA) است. او با رویکردی نوآورانه و متفاوت به مقوله تربیت، از پیشگامان طرح «تعلیم و تربیت سلبی» در ایران محسوب میشود که بر هدایت کودک بر اساس فطرت و سرشت او تأکید دارد.
دکتر عبدالعظیم کریمی تاکنون بیش از ۸۰ عنوان کتاب و ۱۳۰ مقاله در زمینه مسائل تربیتی تألیف کرده است. از مهمترین آثار تربیتی او میتوان به کتابهای «تربیت چه چیز نیست؟»، «اخلاق علیه اخلاق»، «مرگ نمادین والدین»، «یادگیری از طریق فراموشی» و «کودکی باز یافته (چگونه بزرگ نشویم)» اشاره کرد. کتابهای او عمدتاً در حوزه تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان توسط انتشارات مختلف از جمله انتشارات منادی تربیت به چاپ رسیده است.
ایشان در طول دوران فعالیت خود، جوایز و افتخارات متعددی را کسب کرده است که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- «نشان تقدیر از انجمن بینالمللی IEA» در هشتمین اجلاس هماهنگکنندگان ملی پرلز (۲۰۰۷)
- «منتخب برتر» در اجرای پروژه بینالمللی تیمز (۲۰۰۶)
- «برگزیده اثر تألیفی» کتاب «مراحل شکلگیری اخلاق در کودک» در جشنواره معلمان
- «برگزیده سومین جشنواره شهید رجایی» و تقدیر توسط ریاست محترم جمهوری به عنوان کارمند نمونه کشوری
- «رتبه نخست پژوهش کشوری» در وزارت آموزش و پرورش (سال ۱۳۸۱)
- «دریافت جایزه البرز ۱۴۰۲» در بخش نخبگان برترینهای علمی کشور