دکتر رجبعلی مظلومی، فرزند استاد محمدحسین، در سال ۱۳۰۶ هجری شمسی در شهر نیشابور دیده به جهان گشود. وی در دو سالگی پدر خود را از دست داد.
دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود و مشهد مقدس به پایان رساند. در همین دوران، به هنر نقاشی علاقهمند شد و کارهایی در زمینه هنرهای تصویری انجام داد. او را در نقاشی میتوان شاگرد با واسطه کمالالملک دانست؛ چرا که شاگرد استاد «مؤید پردازی» بود که او نیز شاگرد کمالالملک بوده است. سپس به دلیل تنگدستی، مدتی در دخانیات مشغول به کار شد و همزمان در مقطع کارشناسی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. پس از آن، به پیشنهاد دکتر معین، دورههای کارشناسی ارشد و دکترا را در رشتههای فلسفه محض، روانشناسی و ادبیات فارسی به پایان رساند. رساله دکتری ایشان با عنوان «تصحیح متن شرح فصوص الحکم بابا رکنالدین شیرازی» بود که بعدها توسط مؤسسه مطالعات اسلامی چاپ شد و پروفسور لندلت، همین کتاب را بهعنوان متن درسی در دانشگاه مکگیل کانادا تدریس میکرد. ایشان به زبانهای فرانسه و عربی نیز تسلط داشت.
دکتر مظلومی سالها به عنوان استاد در دانشگاههای برجسته کشور از جمله دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه صنعتی شریف تهران، دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه تربیت مدرس به تدریس اشتغال داشت. وی همچنین دو مرکز تحقیقاتی تأسیس کرد و دانشکده هنر در دانشگاه تربیت مدرس توسط ایشان بنیاد نهاده شد. ایشان توسط شورای علمی کشور به عنوان پژوهشگر نمونه برگزیده شد.
مطالعات گسترده و متنوع ایشان در زمینههای قرآنشناسی، حدیثشناسی، حکمت و عرفان، تاریخ و هنر اسلامی و بهویژه امور تربیتی، منجر به نگارش بیش از نود جلد کتاب و پانصد مقاله در طول نزدیک به نیم قرن تلاش و پژوهش گردید. از مهمترین آثار قلمی ایشان میتوان به «راه و رسم سخن گفتن»، «جوان و دین»، «علی(ع) معیار کمال»، «زنان با فضیلت»، «سرگذشت قرآن» و «فهم قرآن» در دو جلد اشاره کرد. همچنین از دیگر آثار ایشان میتوان به کتابهای «مؤمن کیست؟ و ایمان چیست؟»، مجموعه «گامی در مسیر تربیت اسلامی»، «تربیت معنایی انسان (تربیت از دیدگاه ائمه اطهار (ع))»، «کلیدهای تربیتی و تعلیمی برای اولیای تربیتی» و «دولت عدل الهی» اشاره کرد.
دکتر مظلومی سرانجام پس از سه سال بیماری، در ۲۱ مهر ماه ۱۳۷۷ و در سن ۷۱ سالگی دار فانی را وداع گفت و در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.